بازگشت به صفحه اصلی

آيا شما هم نامه ي سرگشاده را امضا کرده ايد؟ 

 

بيانيه چهل و هفت سازمان غير دولتی خطاب به باستانشناسان همايش 30 دی

 

چهل و هفت سازمان غير دولتی در بيانيه‌ای خطاب به كارشناسان ميراث فرهنگی و باستان شناسان از آنها ‏خواستند كه گزارش عادلانه ای از يافته های علمی خود در سد سيوند را برای افراد و مسولان در همايش ازايه ‏دستاودرهای كاوش در محوطه های تاريخی سد سيوند ارايه كنند. اين افراد در بيانيه خود خواستار توقف ‏ساخت سد سيوند و عدم آبگيری آن شده اند "چرا كه نه‌تنها به ‏گفته‌ی گروهی از كارشناسان - كه تحت تأثير فضای سياسی و غيرعلمی تحميل‌شده قرار نگرفته‌اند - مطالعات جامع و دقيق ‏كارشناسی هنوز به پايان نرسيده، بلكه نتايج آنچه هم كه تاكنون انجام شده دقيقا بر فاجعه‌بار بودن آبگيری اين سد مهر تأييد ‏زده است".

در ابتدای بيانيه آمده است:" قرار است با موافقت رييس «سازمان ميراث فرهنگی و صنايع دستی و گردشگری»، آبگيری ‏سد سيوند كه در شمال شهر شيراز و درون تنگه‌ی بُلاغی - ميان دو دشت مُرغاب (پاسارگاد) و مرودشت - ‏‏مراحل پايانی ‏ساخت خود را می‌گذراند، آغاز ‌شود. همان‌طور كه می‌دانيد، تنگه‌ی بلاغی يكی از كم‌مانندترين موزه‌های طبيعی و زنده‌ی ايران ‏است كه روند زندگى در آن در يك درازاى شگفت‌انگيز ده‌هزارساله قطع نشده است. به عبارتی ديگر در آن می‌توان از همه‌ی ‏اين دوره‌های پيشاتاريخی و تاريخی اسنادی را به‌دست آورد كه نه‌تنها خود آن اسناد از اهميت به‌سزايی در بررسی و شناخت ‏تاريخ و فرهنگ ما برخوردارند (كه آبگيری آن سد می‌تواند همه‌ی اين آثار را به زير غبار فراموشی و شايد نابودی ببرد)، بلكه ‏خود تنگه يكی از ارزشمندترين سندهای تاريخ ايران است. هم‌چنين رطوبت برخاسته از درياچه‌ی پشت سد در درازمدت بر ‏زيست‌بوم منطقه تأثير گذاشته و با پديد آوردن و رشد دادن گياهان مخرب بر روی سازه‌های دشت پاسارگاد، به ويژه آرامگاه ‏كوروش بزرگ (نماد جهانی ارج‌گزاری به حقوق بشر، و كسی كه به تعبير شادروان علامه طباطبايی در كتاب دينی ما از وی زير ‏نام «ذوالقرنين» به نيكی ياد شده است)، اثرات ويران‌گری بر اين يادمان‌های گران‌قدر خواهد داشت".‏

در ادامه بيانيه بر فاجعه بار بودن آبگيری سد سيوند تاكيد شده است:" می‌خواهيم كه اين سد آبگيری نشود چرا كه نه‌تنها به ‏گفته‌ی گروهی از كارشناسان - كه تحت تأثير فضای سياسی و غيرعلمی تحميل‌شده قرار نگرفته‌اند - مطالعات جامع و دقيق ‏كارشناسی هنوز به پايان نرسيده، بلكه نتايج آنچه هم كه تاكنون انجام شده دقيقا بر فاجعه‌بار بودن آبگيری اين سد مهر تأييد ‏زده است: خدشه‌دار شدن ثبت جهانی پاسارگاد، تخريب سازه‌های باستانی بر اثر بالا آمدن ميزان آب‌های زيرزمينی، از ميان ‏رفتن گذرگاه تاريخی عشاير و مراتع آن‌ها، محو وضعيت توپوگرافی منطقه‌ی بلاغی، احتمال وقوع زمين‌لرزه پس از آبگيری و ‏آسيب‌های زيست‌محيطی ناشی از آن، هم‌چون نابودی حداقل ٨ هزار اصله درخت ٥٠٠ ساله و هزاران هكتار مرتع‏
‎ ‎و زمين ‏مرغوب كشاورزی و خاك و هم‌چنين گنجينه‌ی ژنتيكی غنی تنگه، و مهم‌تر از همه، تشويش افكار عمومی و از دست رفتن ‏اعتماد، آسيب‌هايی است كه از آبگيری سد سيوند حاصل می‌شود. سرمايه‌ی ملی هزينه‌شده برای ساخت اين سد - كه ‏متأسفانه اكثر آن در يك‌سال اخير و هم‌زمان با اوج گرفتن اعتراض‌ها به ساخت آن، هزينه شده است - هيچ قابل قياس با ‏سرمايه‌ی انسانی و اثر روانی ناگواری نيست كه بر ايرانيان دوستدار ميراث فرهنگی اين مرز و بوم خواهد داشت، اثری كه ‏شايد بر روند وقايع آتی ايران تأثيرگذار باشد".‏

در پايان بيانيه با تاكيد بر درخواست توقف ساخت سد سيوند و آبگيری آن، می خوانيم:" نمی‌دانيم كه از روند پر ‏شتاب ويران‌سازی آثار تاريخی اين سرزمين – در كنار هجمه‌های وسيع به خود تاريخ و دستاوردهای معنوی نياكان خردمندمان ‏‏– تا چه ميزان آگاه هستيد ولی قطعا نيك آگاهيد كه شناخت بهتر تاريخ و فرهنگ ديرينهسالمان – كه يادمان‌هايی چون آن‌چه ‏در دشت پاسارگاد هست، نمادهای آنان به شمار می‌روند - در ايستادگی امروز ما در برابر فرهنگهای ديگر نقشی به سزا ‏دارد. شوربختانه هر روز بر بلندای سيل بنيان‌كن تخريب ميراث فرهنگی - چه غارت غيرقانونی آن و چه تخريب قانونی آن در ‏لفافه‌ی عمران - افزوده می‌شود. آبگيری و راه‌اندازی اين سد كه - درست يا غلط -‏
‎ ‎به نماد مبارزه با بخشی از تاريخ ايران تبديل ‏شده است، نقطه‌ی اوج چنين حركتی است و اين در حالی است كه سرزمين ما تنها سرزمينی است كه هر چند «پر فراز و‎ ‎نشيب»‌ترين تاريخ را در جهان داشته، هنوز با ريشه‌ی فرهنگی و انسان‌ساز خود در ارتباط بوده و دچار گسست تاريخی نشده ‏است. نگران داوری تاريخ باشيد".‏

چهل و هفت سازمان های غيردولتی صادركننده بيانيه عبارتند از:‏ ١- كانون گسترش فرهنگ ايران بزرگ (اصفهان)، ٢- مؤسسه‌ی مهرآيين (رامهرمز)، ٣- انجمن افراز (تهران)، ٤- جمعيت ‏سپندارمدان (تهران)، ٥- كانون پرستوهای آزاد (تهران)، ٦- مؤسسه‌ی توفا (شوشتر)، ٧- كانون جوانان پارس (شيراز)، ٨- ‏انجمن فرپاد (شيراز)، ٩- انجمن كهن‌دژ (همدان)، ١٠- انجمن اهورامنش (مرودشت)، ١١- كانون آريا (دانشگاه علوم پزشكی ‏تهران)، ١٢- كانون ايران‌شناسی پاسارگاد (دانشگاه تهران)، ١٣- انجمن علمی باستانشناسی (دانشگاه تهران)، ١٤- انجمن ‏يادگار نياكان ما (تهران)، ١٥- انجمن پژواك نو (تهران)، ١٦- جمعيت حاميان زمين (تهران)، ١٧- كانون خورشيد (تهران)، ١٨- ‏خانهی باد و باران (همدان)، ١٩- جمعيت طبيعتياران (اصفهان)، ٢٠- انجمن مثنويپژوهان (اصفهان)، ٢١- انجمن وحدت جوانان ‏ايرانزمين (اصفهان)، ٢٢- كانون پارس‌فرهنگ (اليگودرز)، ٢٣- جمعيت طلايهداران انديشههای نو (فريمان)، ٢٤- موسسهی ‏زيستمحيطی سبزانديشان (اراك)، ٢٥- انجمن شهداد (اراك)، ٢٦- كانون عرشيان (اراك)، ٢٧- جمعيت آرياييها (مرودشت)، ‏‏٢٨- كانون بارگاه مهر (اصفهان)، ٢٩- كانون ايران‌شناسی دانشگاه علم‌ و صنعت (تهران)، ٣٠- انجمن دوستداران ميراث ‏فرهنگی تاريشا (ايذه)، ٣١- جمعيت جوانان عصر سبز (يزد)، ٣٢- جمعيت يادگار يزد (يزد)، ٣٣- انجمن دوستداران ميراث ‏فرهنگی افراز (تهران)، ٣٤- انجمن طلايه‌داران فرهنگ (اصفهان)، ٣٥- انجمن دوستداران ميراث فرهنگی تيران و كرون ‏‏(اصفهان)، ٣٦- انجمن دوستداران‌ ميراث ‌فرهنگی شوش، ٣٧- انجمن انديشه‌ی جوان (اصفهان)، ٣٨- مؤسسه‌ی نويدآوران ‏طراوت (اصفهان)، ٣٩- كانون آينده‌نگری ايران (اهواز)، ٤٠- مؤسسه‌ی علمی – فرهنگی آينده‌نگری (اهواز)، ٤١- انجمن حمايت ‏از حيوانات (اصفهان)، ٤٢- جمعيت گردشگران آرياووش (اصفهان)، ٤٣- كانون توتم انديشه (اصفهان)، ٤٤- انجمن دوستداران ‏ميراث فرهنگی امرداد (اصفهان)، ٤٥- انجمن اسپارترا (اصفهان)، ٤٦- كانون ايران‌شناسی و گردشگری آريانا (اصفهان)، ٤٧- ‏خانه‌ی فرآوران ايران (تهران).‏